Zmiany nastroju to typowe reakcje człowieka na różnego rodzaju wydarzenia zachodzące w jego życiu. Sytuacje takie jak stres, starta bliskiej osoby, problemy w pracy czy w związku przyczyniają się do obniżenia nastroju. Z kolei, osiągnięcie sukcesu, zakochanie czy też narodziny dziecka sprawiają, iż jest on podwyższony.

Jednak niekiedy, wahania nastroju stają się częstsze i nie zależą już tylko od konkretnych wydarzeń w życiu. Czym charakteryzują się zaburzenia nastroju i jakie są ich rodzaje?

O zaburzeniach nastroju mówi się w sytuacji, kiedy człowiek przestaje kontrolować swoje samopoczucie, a do jego zmiany dochodzi samoistnie. Człowiek ma świadomość dużej zmienności swojego nastroju, jednak nie jest w stanie nic na to poradzić, co tylko powoduje dalsze pogarszanie się jego samopoczucia. Współcześnie problem zaburzeń nastroju dotyczy ok. 1% całej populacji, szczególnie osób w okresie dojrzewania oraz na początku dorosłego życia.  Wyróżnia się dwie charakterystyczne grupy zaburzeń nastrojów: nastrój obniżony oraz nastrój podwyższony.

Co to znaczy nastrój obniżony?

O nastroju obniżonym mówi się w sytuacji, gdy negatywny ton emocjonalny oraz ujemny charakter  odczuć utrzymuje się przez dłuższy czas. Osoba o obniżonym nastroju nie potrafi odczuwać przyjemności, a jej ogólne samopoczucie jest złe. Często też mówi się o obniżonej samoocenie u osoby chorej. W przypadku nastroju obniżonego wyróżnia się jego trzy podstawowe rodzaje.

1. Nastrój depresyjny.

W nastroju o charakterze depresyjnym mówi się o takich stanach emocjonalnych jak rozpacz, smutek, bezsilność czy przygnębienie. Osoba o nastroju depresyjnym nie potrafi odczuwać zadowolenia, radości ani żadnych innych pozytywnych emocji. Chory jest pesymistycznie nastawiony do otaczającego go świata i ma poczucie beznadziejności oraz bezsilności. W efekcie czego, ma on również niską samoocenę i negatywne poczucie własnej wartości. Niekiedy zdarza się także, iż ma on myśli o charakterze samobójczym.

2. Nastrój depresyjno-dysforyczny.

W tym przypadku chorego cechuje poczucie złości, ogólnego rozdrażnienia i rozżalenia. Osoba o tym nastroju często podkreśla swoją niską pozycję, co jest dla niej jednoznaczne z poczuciem poniżenia przez otoczenie. Samoocena nie jest w tym przypadku bardzo zaburzona – chory ma względnie obiektywną samoocenę. Negatywnie jednak ocenia on swoją przeszłość, podkreślając swoje nieszczęście oraz bycie pokrzywdzonym przez los.

3. Nastrój dystymiczny.

Osobę z nastrojem dystymicznym wyróżnia złe samopoczucie, niski poziom pobudliwości, a także wzmożona lękliwość. U chorego często pojawia się także uczucie ogólnego wyczerpania, a także dolegliwości somatyczne (fizyczne).

W nastroju o charakterze depresyjnym mówi się o takich stanach emocjonalnych jak rozpacz, smutek, bezsilność czy przygnębienie.

W nastroju o charakterze depresyjnym mówi się o takich stanach emocjonalnych jak rozpacz, smutek, bezsilność czy przygnębienie.

Nastrój obniżony może towarzyszyć zarówno schorzeniom o charakterze psychicznym, jak i somatycznym. Jest on powodowany najczęściej poprzez traumatyczne wydarzenie, takie jak utrata bliskiej osoby, poważna choroba czy też problemy w życiu zawodowym bądź prywatnym. Długotrwale utrzymujący się nastrój obniżony powinien zostać skonsultowany z lekarzem specjalistom.

Co to znaczy nastrój podwyższony?

Nastrój podwyższony to natomiast stan, gdzie utrzymujące się przez dłuższy czas emocje, silnie oddziałują na zachowanie człowieka. Istnieje kilka rodzajów nastroju podwyższonego.

1. Nastrój maniakalny.

Osoba z nastrojem maniakalnym charakteryzuje się równomiernie podwyższonym samopoczuciem, a chorego cechuje uczucie uniesienia oraz utrzymujące się poczucie wzmożonej radość. Osoba chora posiada wysoką samoocenę, przez co ma tendencję do zawyżania posiadanej pozycji społecznej oraz idealizowania swojej przeszłości i przyszłości. Często też przypisuje swojej osobie wysokie wartości, a jej oceny nierzadko mają charakter urojeniowy. Ta forma nastroju jest charakterystyczna dla zaburzeń afektywnych.

2. Nastrój euforyczny.

Ten typ podwyższonego nastroju charakteryzuje się płytkim wzmożeniem samopoczucia, gdzie mówi się o takich emocjach jak poczucie szczęścia, zadowolenia czy wesołości.  Osoba w nastroju euforycznym ma tendencję do lekceważenia powagi sytuacji oraz żartowania. Nastrój ten jest mniej trwały i ekspansywny niż nastrój maniakalny, jednak często nieadekwatny do okoliczności.

3. Nastrój moriatyczny.

Nastrój moriatyczny to szczególna odmiana euforii, gdzie osoba chora wyróżnia się nasiloną wesołością oraz ma tendencje do nadmiernego żartowania oraz błaznowania. Ta specyficzna forma nastroju podwyższonego jest często wynikiem uszkodzenia oczodołowej części płatów czołowych.

4. Nastrój ekstatyczny.

Osobę, będącą w nastroju ekstatycznym, charakteryzuje uczucie ekstazy oraz wyidealizowana ocena sytuacji oraz zdarzeń. Odczuwa on uniesienie oraz ma poczucie doniosłości własnej roli oraz tożsamości. W tym przypadku nie pojawia się ekspansja. Chory jest spokojny i skupiony na kontemplacji stanu w którym się znajduje. Nastrój ten jest typowy dla psychoz padaczkowych, a niekiedy także dla zaburzeń afektywnych i schizofrenicznych.

Nastrój podwyższonym wyróżnia się przede wszystkim wysoce pozytywnym tonem oraz zabarwieniem emocjonalnym. Wszystkim odczucia są tu na ponadprzeciętnym poziomem w odniesieniu do określonej normy.

Jak leczyć zaburzenia nastroju?

W zależności od rodzaju zaburzenia, leczenie ma różny charakter. W większości przypadków, podstawą jest jednak psychoterapia, gdzie chory uczy się rozpoznawać elementy powodujące chorobę, jej symptomy, a także sposoby ich opanowywania. W licznych przypadkach niezbędne jest również zastosowanie odpowiednich leków, tzw. stabilizatorów nastroju, które w połączeniu z psychoterapią mają zwiększyć skuteczność leczenia. Zaleca się, aby kuracja trwała co najmniej sześć miesięcy, a niekiedy nawet dłużej. Gdy leczenie jest za krótkie, mogą następować niekontrolowane nawroty. Osoby cierpiące na zaburzenia nastroju powinny także pamiętać o zdrowym trybie życia, który istotnie ułatwia kontrolowanie choroby i pomaga nauczyć się z nią żyć.

Jakie są typy zaburzeń nastroju?, 4.0 out of 5 based on 1 rating
Informacje o artykule
Kategorie:

Wyraź swoją opinię o tym artykule
BEZWARTOŚCIOWYPOMÓGŁ MI 0 (0)

Ten temat zawiera 10 odpowiedzi, ma 2 głosy, został ostatnio zaktualizowany przez  richard 1 rok, 2 miesięcy temu.

Komentarze (10)
  • Autor
    Post
  • GabrielaGabriela #4943 Reply

    Zmiany nastroju to typowe reakcje człowieka na różnego rodzaju wydarzenia zachodzące w jego życiu. Sytuacje takie jak stres, starta bliskiej osoby, pr
    [Czytaj całość: Jakie są typy zaburzeń nastroju?]


  • Karol
    Karol #5245 Reply

    ciekawy artykuł


  • Bartek
    Bartek #5257 Reply

    Możliwe że mogę mieć zespół nastroju euforycznego, zwykle szukam czegoś zabawnego. Nawet jak coś nie tak pójdzie.


  • Daro
    Daro #5258 Reply

    A to ciekawe że na nastrój wpływają oczy, jak w przypadku nastroju moriatycznym


  • Karol
    Karol #5259 Reply

    Jak można leczyć osobisty nastrój, jeśli mamy oceniony nastrój (jak jak są tu opisane) to czy nie czyni to nas wyjątkowym i zróżnicowanym? Jeśli dało by się uleczyć dany nastój to czy ludzie byli by tacy sami?.


  • Mirela
    Mirela #6425 Reply

    Ja mam bardzo duże kłopoty z zaburzeniami nastroju. Niestety, ale podejrzewam u siebie stany depresyjne. Po przeczytaniu tego artykułu jestem lekko zdziwiona, ponieważ nie zdawałam sobie nawet sprawy z tego, że jest aż tyle rodzajów nastroju. Co do sposobów leczenia zaburzeń nastroju, to przyznaje że terapia u psychoterapeuty i zażywanie odpowiednich leków powinno załatwić sprawę.


  • Aga34
    Aga34 #6490 Reply

    Ciekawy artykuł. Kiedyś miałam zaburzenia nastroju. Nie wiem, skąd one się brały. Dziś jestem już bardziej stabilna emocjonalnie. Pomogła mi zmiana tryby życia i poczucie bezpieczeństwa wywołane spokojnym związkiem.


  • Gienia
    Gienia #6790 Reply

    Świetny artykuł, pomógł mi bardzo w poznaniu samej siebie. Mam problem z zaburzeniami nastroju. Czasem czuję się po prostu beznadziejnie, jakbym miała depresję. Odwiedziłam psychologa, który pomógł mi bardzo. Wszystkim, którzy mają podobny problem ze sobą polecam konsultację z psychologiem. Czasem metody pomagania mi wydawały się dziwne, ale w sumie skutecznie pomogły!


  • Ewelina
    Ewelina #6964 Reply

    Rozpoznałam u siebie nastrój depresyjny. Często mam styczność z stanami emocjonalnymi takimi jak rozpacz, smutek, bezsilność czy przygnębienie, które wymienione są w artykule. Aczkolwiek mam możliwość odczuwania szczęścia czy radości. Zgadza się również to, że jestem pesymistycznie nastawiona do otaczającego mnie świata oraz to, że często towarzyszy mi poczucie beznadziejności oraz bezsilności.


  • izi
    izi #7042 Reply

    Mój chłopak jak nic jest typem euforycznym… Nie wiadomo, czy się cieszyć, czy wręcz przeciwnie.


  • richard
    richard #9529 Reply

    Melancholia to także zaburzenie dobrego nastroju i tak samo należy to odbierać w takiej kategorii. Zaburzeniem nastroju może być także depresja oraz inne choroby psychiczne z którymi człowiek boryka się nie od dzisiaj. Trzeba przyznać że większość tego typu chorób jest naprawdę bardzo ciężka w leczeniu.

Odpowiedz na: Jakie są typy zaburzeń nastroju?
Your information:

<a href="" title="" rel="" target=""> <blockquote cite=""> <code> <pre> <em> <strong> <del datetime=""> <ul> <ol start=""> <li> <img src="" border="" alt="" height="" width="">