Do niedawna wizyta u psychologa kojarzona była z czymś wstydliwym. Osoby udające się po fachową pomoc często ukrywały ten fakt przed bliskimi czy znajomymi z obawy przed przypięciem łatki „nienormalny”. Wynikiem tego jest niewystarczająca wiedza społeczeństwa na temat profesji psychologa, który de facto ma służyć ludziom. Warto zapoznać się z jego zawodem bliżej i wiedzieć, czego powinno się oczekiwać od osoby mianującej się tytułem psychologa.



Psycholog to zawód zaufania publicznego, podobnie jak lekarz, prawnik czy doradca podatkowy. Psycholodzy z reguły posiadają wysokie kompetencje interpersonalne, które pomagają w relacji  z pacjentem bądź klientem. Starają się oni przede wszystkim  poznać i wyjaśnić  mechanizmy oraz prawa rządzące psychiką, a także zachowaniem człowieka. Centrum zainteresowania i oddziaływań psychologii jest najczęściej człowiek, ale nie tylko. Coraz częściej mówi się o psychologii zwierząt, czyli zoopsychologii.

Osoby decydujące się na wykonywanie zawodu psychologa powinny być świadome swoich praw i powinności, a w szczególności ciążącej na nich odpowiedzialności za następstwa kontaktu.

Kto może nazywać się psychologiem?

Psycholog to osoba, która ukończyła studia wyższe i uzyskała tytuł magistra psychologii bądź ukończyła studia podyplomowe w tej dziedzinie. Należy pamiętać, że nie każda osoba kończąca kierunek psychologii decyduje się na pracę w swoim zawodzie czy zostaje praktykiem. Osoby z tytułem magistra psychologii mogą pracować również w innych profesjach (m.in. w agencjach reklamowych) bądź poświęcić się pracy badawczej czy akademickiej. Psycholog angażujący się w politykę nie powinien wykorzystywać prestiżu tego zawodu do celów osobistych.

Psycholog powinien przede wszystkim kierować się dobrem drugiego człowieka. Celem jego oddziaływań zazwyczaj są osoby znajdujące się w trudnej sytuacji życiowej bądź pragnące osiągnąć lepszą jakość życia. Pomoc w takich przypadkach obejmuje ulepszanie kontaktów międzyludzkich oraz rozwój indywidualnych możliwości.  Należy jednak pamiętać, że nie tylko interwencje kryzysowe wymagają obecności psychologa. Jego wiedza również przydatna jest w dworactwie zawodowym oraz w działaniach na rzecz promocji zdrowia.

 Rola zawodowa psychologa zobowiązuje go przestrzegania podstawowych praw człowieka, są nimi:

  • godność,
  • podmiotowość,
  • autonomia,
  • prawo do nieskrępowanego rozwoju;

Kodeks etyczno-zawodowy psychologa podkreśla kilka istotnych kwestii. Bardzo ważna jest relacja między psychologiem a pacjentem. Powinna ona być przede wszystkim autentyczna i empatyczna.  Przed podjęciem terapii należy zawrzeć tzw. kontrakt, w którym zostaną określone zasady spotkań m.in.: ich częstotliwość, czas trwania oraz płatność. Pacjent powinien zostać poinformowany o tajemnicy zawodowej, która zobowiązuje psychologa do nieujawniania informacji uzyskanych podczas sesji.  Psycholog może zaniechać tajemnicy zawodowej tylko w sytuacji, gdy poważanie zagrożone jest bezpieczeństwo klienta lub innych osób bądź istnieje taki zapis w kodeksach zewnętrznych. Interpretacja zagrożenia zależy od osoby prowadzącej terapię. W razie wątpliwości psycholog powinien skonsultować się z bardziej doświadczonym i bezstronnym kolegą, który jest upoważniony do zajmowania się danym przypadkiem.

Przed podjęciem terapii należy zawrzeć tzw. kontrakt

Przed podjęciem terapii należy zawrzeć tzw. kontrakt

Psycholog jako praktyk

Praktykujący psycholog powinien dążyć do jak najlepszej jakości swojej pracy. Ważne jest wyzbycie się stronniczości na rzecz obiektywizmu. Na psychologu ciąży duża odpowiedzialność zawodowa, dlatego nie powinien on podejmować działań przekraczających jego kompetencje. W sytuacji braku kwalifikacji bądź wadliwej relacji z pacjentem, należy skierować osobę poszukującą pomocy do innego specjalisty. Nie należy kontynuować terapii mimo wszystko, albo zostawiać pacjenta bez pomocy.

Psycholog jako badacz

W przypadku prowadzenia badań, psycholog odpowiedzialny jest za dobór metod , dzięki którym uzyskane wyniki będą wiarygodne. Osoby biorące udział w badaniu to ochotnicy, dlatego bardzo ważne jest respektowanie ich prawa do wycofania się w dowolnym momencie. Przed rozpoczęciem badania należy uzyskać pisemną zgodę oraz poinformować uczestników o jego przebiegu. Bardzo ważne jest to, aby każdy z nich miał zagwarantowane bezpieczeństwo.

Psycholog jako nauczyciel i popularyzator

Podjęcie kariery akademickiej jest szczególnym wyzwaniem. Psycholog przekazujący wiedzę studentom powinien robić to w sposób obiektywny i rzetelny. Przedstawianie opinii wiążę się z dużym niebezpieczeństwem, ponieważ prywatne wartości etyczne lub moralne mogą wpływać na zmianę poglądów słuchaczy. Ponadto przekazywane treści powinny być stale aktualizowane.

Psycholog – zawód czy powołanie?, 5.0 out of 5 based on 1 rating

Informacje o artykule
Kategorie:

Wyraź swoją opinię o tym artykule
BEZWARTOŚCIOWYPOMÓGŁ MI +1 (1)